Ankara'da son gece

Ankara'da son gecem. Sabah ilk uçuşla gidiyorum. Öğleden sonra annem odama geldi, açık olan gardrop kapağından içeriye baktı "Her şeyini bırakmışsın" dedi. Küçük bir bavul yaptım. Çok şey sığdı o bavula da bir tek kafamdakiler sığmadı. Üzerimde yeni bir işe başlamanın verdiği merak var ve bazı cevapsız sorular.

"Ay sonunda gelirsen kirlileri getir oğlum orada ortak yıkanmasın"
"Gelebilirsem getiririm anne."

Yemekten sonra çok az kıyafet aldın ısrarı başladı. Tüm çorap ve boxer çekmecemi, evde giydiğim rahat şortlarımı ve tshirtleri aldım.

"Kitaplarını almayacak mısın"
"Oradan kitap alırım."

Annem gururlu ama biraz buruk. Günlerdir arkadaşlarıyla yaptığı telefon konuşmalarını duyuyorum benden hep övgüyle söz ediyor. Böyle bir ortamda onu bırakıp gitmek bana biraz ağır geliyor. O beni, oğlum yediğine içtiğine dikkat et, geçiştirme.. ben onu kimseye gitme, dışarıya çıkma diye tembihliyorum.

Şimdi mutfakta sabah için börek içi hazırlıyor. Yine seslendi,
"Bir kot aldın bir tane daha alsaydın keşke."
"Hergün üniformalı olacağım anne."

Ankara'da son gecemi, yatağıma uzanıp The Doors dinleyerek geçireceğim.